Rustig verlopen stille tocht stelt Ondiep nog niet gerust

Posted on March 16, 2007

0


Door Luc van Kemenade en Lieke van den BrinkUTRECHT – De stille tocht voor Rini Mulder in de Utrechtse wijk Ondiep is gisteren vreedzaam verlopen. De organisatie riep op tot respect voor elkaar en het slachtoffer en de 1500 deelnemers gaven hier gehoor aan. Toch overheerst bij de bewoners van Ondiep nog altijd een onrustig gevoel na een week van rellen in hun wijk. “Wie weet lopen die raddraaiers hier wel tussen de massa,” zegt wijkbewoonster W. van der Linden tijdens de stille tocht.

Even voor de tocht begint, vertelt Erwin Druppers, vriend van Mulder en een van de organisatoren, dat hij verwacht dat het rustig zal blijven. “Dit is voor Rinie. Zijn vrienden gaan echt uit hun dak als er nu wat gebeurt.” De trotse Utrechter ziet de rellen los van deze herdenking. “Relschoppers trekken een voetbalshirtje aan en gaan elkaar en de politie te lijf. Die mensen hebben geen hersens.”

Halverwege de tocht wijst Van der Linden naar de hekken die de wijk al de hele week afsluiten. Nieuwsgierige kinderen volgen de stoet vanachter de afzetting. “Het is de hele week al aapjes kijken. We zijn besmet met het Ondiepvirus. Zo voelt dat echt.” Haar buurvrouw C. Verkerk voelt zich ook opgesloten: “Maar ik voel me wel veilig, ik ben gister gewoon lekker vroeg naar bed gegaan.”

Met familie, vrienden en de snikkende weduwe van Mulder voorop leidt de tocht langs het slachtoffers stamcafé, het huis waar hij zou gaan wonen en de plek van zijn overlijden. De nabestaanden dragen blauwe en oranje ballonnen, de kleuren van de voetbalclub waar de man actief was. Sommigen dragen T-shirts met een foto van het slachtoffer. Op een spandoek van de familie staat: ‘Zinloos geweld, vijf meter afstand, waarom?’.

Muisstil wordt het niet, maar respect domineert. De Ondiepers vinden hun eigen weg in deze onwennige situatie. De een loopt in pak; de ander in trainingspak. Mobieltjes rinkelen onverstoord door en er is ook ruimte voor grapjes. Even dreigt de sfeer om te slaan als er na een toespraak met bier wordt gegooid. “Vechten!” klinkt het alom. Maar al gauw keert de rust terug. De politieagenten, die zich in burger onder de mensen bevinden, hoeven nergens in te grijpen.

Bij Café Murk, Mulders “favoriete kroegie” wordt vuurwerk afgestoken en na een toespraak van vriend Gradus Kwarten klinkt spontaan applaus. Een jonge Ondieper gelooft het wel en lijkt gewend aan de situatie: “Wanneer komt de ME weer, mama?”

Advertisements