Jammer…

Posted on May 29, 2007

1


Wat is dit, het katholieke welkomstpakket? “Beste Luc…”, maar dat gaat zomaar niet! Ik bel meteen het nummer op een van de folders op mijn deurmat: Hoe komen jullie aan mijn gegevens?

Groningen, Drenthe, Friesland en het Duitse gedeelte van Friesland zijn uitgeroepen tot missiegebied”, hoor ik later van een vriend. Zijn bron is een insider op het Vaticaan. Dat verklaart alles, denk ik, laat mij het maar uitzoeken.

De vrouw aan de andere kant van de lijn is erg vriendelijk: “We halen u gewoon uit ons bestand als u geen post van ons wilt krijgen.” Ik geloof er niets van. Al zeven keer ben ik verhuisd, en nog steeds weten ze me te vinden. Vanwaar die achterdocht? Is het Dan Brown of onze christelijke coalitie die me aan het complot-denken zet?

Bij het Bisdom Groningen-Friesland kennen ze me niet eens. Na twee weken krijgen ze normaal gesproken de verhuizing van een katholiek door via een geavanceerd digitaal ledenbestand. Elke parochie is daarop aangesloten. Ik woon inmiddels sinds september vorig jaar in Daar Waar Niets Boven Gaat (behalve Baflo dan). Dat zou allang bekend moeten zijn.

Rob de Klerk, archivaris van het Katholiek Documentatie Centrum in Nijmegen zegt nooit eerder van katholieke spam gehoord te hebben. “Wat een raar verhaal.” Zeker, Rob.

Bisdom ‘s-Hertogenbosch dan. Ik ben geboren in Boxtel en getogen in Liempde, mijn parochie valt onder het Bisdom in Den Bosch. Ik spreek met meneer Van Meijgaarden, vicaris-generaal. “Hoger krijgt u niemand te spreken”, verzekert hij me. “Als de bisschop wegvalt moet ik het overnemen.” “Ik ben vereerd meneer”, reageer ik.

Vicaris-generaal van Meijgaarden weet me haarfijn te vertellen dat wanneer je je als katholiek uitschrijft geen enkele parochie meer over je gegevens kan beschikken. Verketterd is verketterd, zeg maar. Trots krijg ik een verhaal over inlogcodes en een landelijke server in Zeist. De kerk gaat met haar tijd mee. Interessanter vind ik de opmerking over privacy. Slechts een paar mensen per parochie kunnen bij de gegevens van hun kerkgangers en ingeschreven niet-kerkgangers. “Privacy moet je beschermen”, sluit van Meijgaarden af.

Telefoontjes naar de landelijke ledenadministratie in Zeist en de Stichting Interkerkelijke Ledenadministratie (SILA) brengen me ook niet op een ander spoor. Eigenlijk gaat de katholieke kerk erg netjes met mijn gegevens om.

Het moet toch iets met een moderne kruistocht te maken hebben? Groningen is missiegebied en ze willen mij toch bekeren, me aanspreken op mijn katholieke afkomst? Dat ik tot in de eeuwen der eeuwen, amen in het doopboek sta, het communieboek en het vormselboek. En dat het huwelijksboek en het uitvaartboek nog op me wachten? Ik durf het al die vriendelijke mensen van de katholieke organisaties niet eens te vragen.

Eigenlijk is alles boven de rivieren sinds de Beeldenstorm missiegebied zou je kunnen zeggen, eigenlijk heb ik me bij nader inzien nooit goed uitgeschreven als katholiek, vrees ik. Ik schaam me een beetje en hoor mezelf denken: jammer, geen complot.

Advertisements