Hand in hand met hyena’s

Posted on May 17, 2008

7


Op de grond zit een man in kleermakerszit met een rieten mand vol rauw vlees. Een twintigtal hyena’s omcirkelt hem. Hun ogen flikkeren in het licht van de koplampen van een tuktuk.

De man is een hyenaman, een van de laatste vier in de islamitische stad Harar.

Elke avond rond zeven uur voert hij, even buiten de stadsmuren van het oude stadscentrum, een vaste roedel hyena’s.

Met gevaar voor eigen leven hebben de hyenamannen van Harar de wilde beesten geleerd rauw vlees uit hun handen en mond te eten.

Een proces dat hen, naast een inkomen en littekens, enkele mooie verhalen over hyenaworstelen heeft opgeleverd.

De ervaring komt ook vanavond van pas: met blote handen slaat de man de hyena’s van zich af als ze massaal zijn mand proberen te plunderen, wat ongeveer eens per minuut gebeurt.

Restjes kamelenvlees
De relatie tussen Harari en hyena’s is eeuwenoud. Om bloeddorstige Oromo-stammen buiten de deur te houden liet amir Nur in de zestiende eeuw dikke muren om de stad bouwen. Er kwam niemand meer in. En dus ook niet de hyena’s die normaal gesproken ‘s nachts de straten afstruinden op zoek naar restjes kamelenvlees van de vleesmarkt.

Plots brak er een mysterieuze ziekte uit binnen de muren van de stad. Harari vielen bij bosjes. Dit was het werk van de Duivel, dat kon niet anders.

Wat te doen? Amir Nur zorgde voor kleine gaten in de vijf meter hoge vestingmuur. Een soort van kattenluikjes voor hyena’s, die met hun gelach de boze geesten zouden verdrijven. 

Zodra de harige gevlekte aaseters de steile steegjes ‘s nachts weer luid lachend innamen was het probleem opgelost, zo gaat de mythe. De Duivel verliet de stad met de staart tussen de bokkenpoten en de ziekte verdween. 

Show of traditie?
Het voeren van hyena’s is, naast ontelbaar veel moskeeën en straatjes in Arabische sfeer als in de Disney-film Alladin, Harars grootste attractie.

Al willen de hyenamannen en Harari daar zelf niets van weten: ‘Dit is geen show, maar traditie,’ aldus Addis, onze achttienjarige gids.

De hyenaman neemt een lap rauw vlees in zijn mond om pas echt oog in oog met de hyena’s te komen. Ik vind dat dapper, wetende dat hyena’s met één hap een buffelschedel kunnen verpulveren. Het grootste beest, de leider van deze familie, grijpt de snack tussen zijn lippen vandaan en snelt een paar meter het donker in.

Foto’s door Daphne Kuilman.

Advertisements