Een frisse duik in troebel water

Posted on May 22, 2008

2


Als kindje kampeerde ze er met haar vader. Nu heeft designer Sara Abera (46) er een vakantiehuis. Op haar uitnodiging kijk ik uit over Lake Langano in het Ethiopische Riftgebergte, ongeveer vier uur rijden ten zuiden van Addis Abeba. Ideaal voor een ontspannen weekend, te beginnen met een uitgebreide Ethiopische koffieceremonie. ‘Hier kan ik mijn werk pas echt loslaten,’ zegt ze terwijl ze de koffie inschenkt uit de jabena.

Langano is populair. De bergen lenen zich voor prachtige wandelingen en het 300 km2 grote meer is veilig om in te zwemmen, krokodillen en nijlpaarden houden zich op in rustigere uithoeken van het water. Steeds meer succesvolle Ethiopiërs zoals Sara hebben een vakantiehuisje in Langano om de hectiek van de stad of hun drukke baan te ontvluchten.

Luie Luxe
Veel westerse ambassades hebben er een buitenhuis en het aantal resorts en hotels groeit nog elk jaar. Een overdaad aan luie luxe volgens Sara: ‘Ik kom hier om op een authentieke manier te genieten.’

Het klimaat in Langano is droog en heet maar de natuur kleurrijk. Ontelbaar veel soorten vogels strijken brutaal voor je voeten neer zodra je een stuk brood laat vallen. Ze ontwijken de cactussen met gele bloesem en nestelen zich in de ajo-bomen of de karchache met haar vruchten in de vorm van een boemerang.

Het enige dat Langano verlangt is het ontwijken van de middagzon. De locals – Oromo’s, de grootste etnische groep in Ethiopië, die meestal boer zijn – geven het goede voorbeeld en rusten in de schaduw. De oude Wario, Saras buur- en tuinman, laat zijn kapmes tegen een ajo rusten en knikkebolt in slaap.

Geen wonder, de ochtend begint hier vroeg. Een vogel tikt met zijn roodkleurige snavel tegen de houten raamluiken tot ik ze slaperig openzwaai. Wetende dat de voor- en namiddag momenten zijn voor activiteit, haast ik me die ochtend naar het strand om het roodbruine water in te duiken.

Roodbruin? Hoort een meer in deze context geen helder blauwe kleur te hebben? Volgens Tischo, de zeventienjarige zoon van Wario, niet. Net als zijn streekgenoten is hij ervan overtuigd dat er geen betere body lotion is dan het troebele water van Lake Langano.

Pigmentverlies
Hij vertelt het verhaal van de blanke faranji (buitenlander) die zich zo grondig in het meer waste dat hij zijn moedervlekken verloor. Mijn douche en frisse duik zijn fenomenaal maar van pigmentverlies is geen sprake. Glimmend als uit een oliebad loop ik terug naar het terras voor het huis van Sara.

Tischo maakt daar inmiddels tientallen telapia’s schoon. Hij verkoopt ze voor zes eurocent per stuk. ‘Ze zijn zojuist gevangen,’ zegt hij trots. ‘Ga je straks mee vissen?’

Tafeltennis
In plaats van een vistocht maken we een lange wandeling langs het strand. Onderweg wordt bij elke hut aangeklopt en neergestreken. Tischo pakt mijn hand vast. Ongemakkelijk en een beetje beschaamd loop ik hand in hand met de jongen, iets wat in Ethiopië doodnormaal is. Het is een teken van broederschap.

Aangekomen bij de strandbar van het gloednieuwe Sabana Beach Resort valt Tischos oog op de tafeltennistafel: ‘Wedstrijdje doen?’ Een blik op de verveelde toeristen van Sabana doet me beseffen dat ontspanning tussen de Oromo’s mijn voorkeur geniet. Het kampvuur in de avond, waar we Tischos vis bereiden en de buren aanschuiven, bevestigt dat eens te meer.

Dit artikel verscheen in Onze Wereld van juni, in de rubriek Weg.
Foto door Daphne Kuilman.

Advertisements