Posted on October 23, 2009

2


De wereld werd 25 jaar geleden opgeschrikt door de hongersnood in EthiopiŽ. Het land vraagt nu opnieuw om steun. ĎDe hulp moet anders.í

Trouw besteedt vandaag aandacht aan het imago van EthiopiŽ, 25 jaar na de hulpacties van Live Aid. Hoe staat het nu met de beeldvorming? En met de honger en de hulp om voedseltekorten te bestrijden?

Vanuit Addis Abeba maakte ik drie portretten bij het artikel van Afrika-redacteur Seada Nourhussen.

Mulugeta Gebru (52), directeur hulporganisatie JeCCDO

ĎIk heb me nooit geschaamd voor het imago van mijn land. Integendeel, het maakt kracht in me los. Onze problemen zijn niet uniek in de wereld. De enige uitweg is hard werken. En dat is precies wat we doen. De situatie nu is velen malen beter dan die in de jaren tachtig. Er zijn nog steeds gebieden met honger, maar in de meeste regioís hebben ze zelfs een voedseloverschot. Helaas zijn de droge gebieden slecht toegankelijk, waardoor het lastig is het voedsel daarheen te brengen. Een ander probleem is de achtergebleven cultuur van de boeren, die alleen maar eten wat ze kennen. EthiopiŽ heeft de grootste veestapel van het continent, waarom eten ze geen paarden? Ondanks alles is een nieuwe hongersnood niet uit te sluiten. Klimaatverandering veroorzaakt droogte. Dat zie je in het zuiden. Het enige dat die mensen kunnen doen is zich aanpassen aan de veranderende omstandigheden.í

Tenagne Work (40), apotheker

ĎEthiopiŽ is allang niet meer zo ellendig als in de jaren tachtig. Dat beeld is achterhaald. Hoewel we als burgers geen goed zicht hebben op wat er precies gebeurt, zijn er veel dingen verbeterd. Het beste voorbeeld daarvan is het onderwijs. Er zijn vooral veel mogelijkheden voor voortgezet en hoger onderwijs bijgekomen. Daardoor kunnen we onszelf ontplooien en een goede baan vinden. Dat is een verdienste van de overheid. Toch is het niet allemaal positief. Ik zie veel corruptie om me heen. En ik vraag me af hoeveel van het geld dat we van het Westen krijgen ook daadwerkelijk bij hongerige mensen terechtkomt. Ik weet niet of er weer een hongersnood dreigt. Wat ik wel weet is dat de levensstandaard is achteruitgegaan, vooral door de hoge voedselprijzen. Zelfs in Addis Abeba lijden mensen honger. Ik zou willen dat alle EthiopiŽrs genoeg te eten hadden. Op zijn minst een maaltijd per dag. Dat is het allerbelangrijkste.í

Yonas Bekele (26), ondernemer

ĎIk ben opgegroeid in Londen, maar sinds ik terugben in mijn geboorteland, zou ik nergens anders meer willen wonen. Toen ik hierheen verhuisde, na bijna twintig jaar te zijn weggeweest, kon ik niet geloven hoe relaxt het leven in Addis Abeba was. Als je hier werkt en een beetje geld verdient, is het leven beter dan waar dan ook ter wereld. Hoe anders was het beeld dat ik vroeger op het schoolplein meekreeg: EthiopiŽ was arm en hongerig. Ik kreeg daarover veel ongepaste grappen te verwerken. In het begin trok ik het me aan en verdedigde ik mezelf, maar op den duur ben ik het gaan negeren. Ik ben ervan overtuigd dat Live Aid levens heeft gered, maar het heeft het imago van mijn land zonder twijfel verwoest. Dat is onterecht. Als je kijkt naar hoe EthiopiŽ nu is, in vergelijking met andere landen, dan is het leven nergens zo goed.í

Lees het hele artikel EthiopiŽrs haten imago van altijd maar honger op Trouw.nl

Advertisements