Rijst uit het land van de honger

Posted on May 25, 2012

0



Vruchtbaar en goedkoop Afrikaans land is gewild. Wereldwijd jagen zakenlui op dit ‘groene goud’ voor de productie van voedsel en biobrandstoffen. Foute zaak, zeggen mensenrechtenclubs en milieukundigen. Maar Afrikaanse leiders zijn blij met de massa’s investeerders. Wie heeft er gelijk? Trouw zocht naar antwoorden in Oost-, West-, en zuidelijk Afrika. Deel 2: rijstbouw in Ethiopië.

‘Dit ruikt goed hè? Het doet niet onder voor basmati.” Trots schept Pakistaan Mohamed Sarfraz een handvol geurige rijst uit een jute zak. Andere Pakistanen, met mondkapjes op en bedekt onder het stof, zien erop toe dat het bruine graan door machines in gepolijste witte korrels verandert. Ze roepen naar elkaar in hun taal, het Urdu. Maar Sarfraz en zijn collega’s zijn niet in de Punjab, waar de bekende basmatirijst vandaan komt. Ze zijn in Gambella, een afgelegen regio in het westen van Ethiopië. Volgens Sarfraz: “een perfecte plek om rijst te verbouwen.”

Rijst? In het land van de hongerbuikjes? Het land waar we afgelopen zomer nog geld aan doneerden vanwege de ernstigste droogte in zestig jaar? “Grote delen van Ethiopië zijn vruchtbaarder dan mensen denken. Hier zit de bodem vol met organisch materiaal waardoor er geen meststof nodig is voor de rijstbouw”, zegt Sarfraz. “Tel het subtropische klimaat, de regenval en de rivieren erbij op en het is uitermate geschikt voor rijst van hoge kwaliteit…

Lees het hele artikel van mijn collega Seada Nourhussen, en met portretten van mij, in Trouw (alleen voor abonnees). 

Volgende keer in deel 3 mijn reportage over de gevolgen van suikerplantages en een enorme waterkrachtcentrale in het zuiden van Ethiopië en noorden van Kenia.

Advertisements